ให้โอกาสกับสิ่งที่เราไม่รู้ ฟาสต์ฟู้ดธุรกิจ 16

ไม่แปลกที่เรามักชอบด่วนสรุป และตัดสินเป็นประจำ ผมยอมรับว่าผมเองก็เป็นหนึ่งคนในแบบที่ว่ามา จนลูกน้องบอกว่า “พี่อย่ารีบด่วนสรุปดิ ฟังให้จบก่อน”

ครับ โดนลูกน้องดุ หัวหน้าที่ดีต้องปรับปรุง

จากนั้นมาเวลาน้องคนนี้จะพูดอะไร แม้ในใจผมจะรีบด่วนสรุปด้วยความเคยชิน แต่ก็ตั้งใจฟังจนจบมากขึ้น

และก็พบว่าในสรุปแล้วมันก็ไม่ได้เป็นอย่างที่ผมสรุปในใจทุกครั้งไปนี่นา

เจียง เจ๋อ หมิน อดีตประธานาธิบดีจีนบอกว่า ความรู้ในโลกนี้มีอยู่เพียงสองอย่าง รู้ว่ารู้ กับ รู้ว่าไม่รู้

แต่ยังมีอีกหนึ่ง รู้ ที่น่ากลัวที่สุดครับ คือ “คิดว่ารู้” ทั้งที่จริงไม่รู้ เพราะรีบด่วนสรุปตัดสินไป จนพลาดที่จะได้รู้อะไรใหม่ๆ

เหมือนเรื่องแก้วหนึ่งใบ ยื่นให้สองคน คนนึงจับหู อีกคนจับทั้งแก้ว

เพราะคนแรกมองเห็นว่าแก้วมีหู ก็เลยรับแก้วด้วยการจับต่อที่หู ส่วนอีกคนมองไม่เห็นหูแก้ว ก็เลยคิดว่าแก้วไม่มีหูเป็นทรงกลมๆ ก็เลยจับแก้วทั้งใบ

เห็นแบบไหน เชื่อและทำแบบนั้น

หรืออีกรู้ก็คือ รู้จนไม่มีอะไรเหลือให้รู้ อันนี้ก็น่ากลัว เพราะรู้แบบนี้เราจะไม่พัฒนาต่อได้

ธนา อดีตหัวเรือใหญ่ดีแทค ที่เลือกลาออกจากดีแทคในตอนกำลังเฟื่องฟู เพราะพบว่าตัวเองรู้จนไม่มีอะไรให้รู้ เข้าห้องประชุมพูดอะไรไปใครก็เชื่อ เพราะ ธนา รู้จริงจนไม่มีใครรู้ดีกว่าเขาในตอนนั้น

ธนา เลยเลือกลาดีแทคไป “เรียนรู้” กับ แมคยีนส์ ในตอนนั้น

ทุเรียนอบกรอบ พลิกจากจะโดนถอดออกจากเซเว่น เพราะขายไม่ได้เลย กลายมาเป็นขายดีพุ่งพรวด เพราะรู้ว่าคนรุ่นใหม่ชอบกินยังไง

จากเดิมที่ทำเป็นห่อใหญ่ๆ ทอดชิ้นสวยๆเหมือนมันฝรั่งทอด ขายแทบไม่ออกซักห่อ จนมารู้ว่าผู้บริโภควัยรุ่นนั้นชอบกินแบบเศษๆ และเทกินแบบกรอกใส่ปากง่ายๆด้วยมือเดียว

พอรู้แบบนี้เท่านั้นแหละ เอาชิ้นสวยมาทำให้แตกๆ แล้วปรับให้ซองเรียวๆฉีกเทกินได้ด้วยมือเดียว ขายดีจนเซเว่นไม่กล้าถอดออกจากร้านเลยครับ

หรือเคสของห้างแฟชั่น ไอส์แลนด์ ที่ไม่ต้องเสียเงินซื้อที่สร้างอาคารจอดรถเพิ่มเป็นพันล้าน เพื่อแก้ปัญหาที่จอดรถเต็ม เพราะรู้ว่าปัญหาจริงๆแค่รถออกจากห้างไม่ทัน

เจ้าของห้างเลยเลือกสร้างสะพานกลับรถด้วยงบแค่ 120 ล้าน ผลคือรถระบายออกไว และก็รับลูกค้าใหม่ได้มากขึ้น

รู้แค่นิดเดียว กำไรเพิ่ม ต้นทุนหดเลยครับ

หรือเคสของธุรกิจหนังสือ ที่พอทำความเข้าใจธุรกิจจริงๆนี้แล้วพบว่า ปัญหาที่เคยคิดว่าคนไม่ซื้อแล้วหันไปอ่านออนไลน์ แท้จริงแล้วมีแค่คนรุ่นใหม่เท่านั้นที่เป็นส่วนใหญ่ แต่กับคนรุ่นเก่าก็ยัง “เคยชิน” กับการอ่านเป็นเล่ม พลิกเป็นหน้าเหมือนเคยแต่เด็ก

รู้แบบนี้กระทรวงศึกษาธิการไม่ต้องมารณรงค์ให้คนอ่านหนังสือเล่มหรอก แต่ต้องเป็นกระทรวงสาธารณสุขมากกว่า ที่จะทำยังไงให้คนกลุ่มที่เคยชินกับการอ่านอายุยืน เพื่อจะได้ซื้อหนังสือเล่มได้อีกนาน

เรื่องสุดท้ายคือ พี่น้อง ตระกูลไรท์ ที่ประดิษฐ์เครื่องบินได้ ไม่ใช่ว่าเค้าเป็นวิศวกร ที่รู้ว่าการจะสร้างเครื่องบินในเวลานั้นมันเป็นไปไม่ได้ แต่เพราะเค้าเป็นช่างซ่อมจักรยาน เลยไม่รู้กรอบของความรู้ ทำให้จินตนาการเป็นจริงได้

รู้แบบนี้แล้ว ไม่รู้เหมือนกันว่า รู้ หรือ ไม่รู้ แบบไหนจะดีกว่ากันนะ

อ่านแล้วเล่ม เล่มที่ 65 ของปี 2018

ให้โอกาสกับสิ่งที่เราไม่รู้
ฟาสต์ฟู้ดธุรกิจ 16
หนุ่มเมืองจันท์ เขียน
สำนักพิมพ์ มติชน

20180524